De Stichting

De Stichting Zuster Helena Katebera heeft tot doel het bevorderen van de opleiding van verpleegkundigen, vroedvrouwen en medisch laboranten in Oost-Afrika.

Contact- en financiële gegevens
Bestuur
Beleid en verantwoording
Resultaten
Geschiedenis

Contactgegevens
Postadres:
De Lichtenburg 28
7755 NA, Dalerveen

Telefoon:
06-24703398

E-mail:
info@helenakatebera.nl

RSIN-nummer:
822874052

Bankrekening:
Rabobank 146070674
IBAN: NL88RABO0146070674
BIC: RABONL2U

Bestuur
Mw. Mr. G. Visser-Buve (voorzitter)
Mw. Drs. M. Jongsma (secretaris)
Mw. Drs. T. Immink-Speet (penningmeester)
Mw. A. Boon (lid)
Mw. M. Boon (lid)
Mw. J. de Groot (lid)
Dhr. H. Nieman (lid)

Website en sociale media
C. Houbraken

Beleid en verantwoording:
Resultaten
De activiteiten van Zuster Helena hebben uiteindelijk geleidt tot de oprichting van St Bakhita School for nurses in een zeer afgelegen gebied van west Tanzania.
Het project loopt uitstekend. Op dit moment kan de school reeds 200 studenten huisvesten, en de eerste lichting heeft nu het diploma gehaald: 105 gediplomeerden.
Het mooie van dit project is dat het helemaal door de Tanzanianen zelf is opgestart en wordt gerund, en dat in het armste gebied van het land.

Huidig streven
Door de veelheid aan studenten is het het inhuren van gekwalificeerde docenten een groot probleem voor de leiding. Verder is het aanschaffen van voldoende lesmateriaal, meubilair en voedsel (door de grote afstanden en het slechte wegennet zijn alle studenten intern) eveneens een punt van zorg.
 

Hoe het begon
In 1993 was dr. Willem Visser vanwege een medisch project in west Tanzania, in de provincie Rukwa. Daar ontmoetten hij heel toevallig Zuster Helena Katebera. Zij had toen de leiding over het ziekenhuis in Namanyere.

Het was dr. Visser als ervaren tropenarts al gauw duidelijk dat Zuster Helena meer wilde doen voor de plaatselijke bevolking, dan alleen het ziekenhuis leiden. En hij zag daar wel toekomst in.

De start
Samen bedachten ze een plan om in het dunbevolkte, bergachtige gebied (ter grootte van de Benelux) de primaire gezondheidszorg dichter bij de mensen te brengen. Dat hield in dat naast dat ene ziekenhuis een dekkend net van health posts (kliniekjes) opgezet moest worden, bemenst door voldoende en kundig personeel. 'Dekkend' betekent dat ieder dorp zijn eigen kliniekje zou hebben.

Om dat te bewerkstelligen, moest er een lokale opleiding komen. Gekwalificeerd personeel krijgen voor deze posten is namelijk een groot probleem. Zelfs het ziekenhuis in Namanyere kan moeilijk een arts vasthouden. Geschoolde mensen blijven in de grotere plaatsen en gaan niet in de provincie werken. Personeel ter plekke opleiden was de enige mogelijkheid. En zo ontstond het idee voor een school voor verpleegkundigen, vroedvrouwen en laboranten die verbonden zou zijn aan het ziekenhuis in Namanyere.

Een belangrijk onderdeel van het plan was kennisoverdracht. Dat gebeurde niet alleen door geregelde bezoeken van dr. Visser aan Zuster Helena in Tanzania, maar ook door haar naar Nederland te laten komen om een Master in Public Health te behalen. Door deze studie was Zr. Helena beter in staat om een goed gezondheidszorgsysteem op te zetten en draaiende te houden.